Interpretacja ogólna w sprawie podatku od nieruchomości
W wydanej w dniu 1 grudnia 2025 r. interpretacji ogólnej (nr DPL2.8401.3.2025) Minister Finansów wyjaśnił, kiedy grunty, budynki i budowle należy uznawać za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Przez wiele lat wśród organów podatkowych dominowało podejście, zgodnie z którym jeśli majątek znajdował się w rękach przedsiębiorcy, z góry zakładano, że musi być związany z działalnością gospodarczą, a zatem podlega najwyższej stawce podatku od nieruchomości. Takie rozumienie przepisów prowadziło jednak do sytuacji, w których przedsiębiorca płacił wyższy podatek nawet od tych nieruchomości, które z prowadzeniem działalności nie miały nic wspólnego.
Nowa interpretacja ogólna Ministra Finansów zmienia tę zasadę. Minister Finansów wprost wskazuje, że nie można opierać się wyłącznie na literalnym brzmieniu przepisu i każda sytuacja wymaga zbadania, jak dany majątek jest faktycznie lub potencjalnie wykorzystywany.
W interpretacji rozróżniono trzy podstawowe grupy podatników.
Pierwszą grupą są podmioty, których działalność ogranicza się wyłącznie do działalności gospodarczej. Chodzi przede wszystkim o spółki prawa handlowego. W ich przypadku całość posiadanego majątku jest zasadniczo traktowana jako związana z działalnością. Wynika to z tego, że nie mają one niejako drugiej sfery życia czy aktywności poza gospodarczą.
Drugą grupę stanowią podatnicy, którzy występują w podwójnej roli. Minister Finansów rozróżnia tu osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą oraz jednostki prawne, które obok działalności gospodarczej wykonują inną działalność, na przykład statutową czy rolniczą. Tutaj podejście jest zupełnie inne. Majątek prywatny osoby fizycznej lub majątek związany z działalnością pozagospodarczą jednostki nie może być automatycznie uznawany za majątek związany z działalnością gospodarczą. Kluczowe staje się to, czy nieruchomość rzeczywiście jest wykorzystywana w działalności, albo czy istnieją działania przygotowawcze lub inwestycyjne wskazujące, że ma służyć tej działalności w przyszłości.
Trzecią grupę tworzą właściciele, których nieruchomości są wykorzystywane przez inny podmiot prowadzący działalność. Minister Finansów jasno podkreśla, że nawet w takich przypadkach nie można poprzestać na fakcie wykorzystania przez przedsiębiorcę. Konieczne jest zbadanie statusu i rodzaju aktywności właściciela. To oznacza, że sam najem na rzecz podmiotu gospodarczego nie przesądza automatycznie o wyższej stawce podatku po stronie wynajmującego. Jednocześnie samo posiadanie, bez jakiegokolwiek związku użytkowego czy funkcjonalnego, nie powinno prowadzić do zastosowania najwyższej stawki.
Minister Finansów podkreśla również, że interpretacja ogólna daje określoną ochronę podatnikom, którzy się do niej zastosują. Jest to narzędzie, które ma zapobiegać sytuacjom, w których podatnik ponosi negatywne konsekwencje z powodu przyjęcia podejścia zgodnego z interpretacją ogólną, nawet jeśli organy lokalne widzą sprawę inaczej.
