Nowa definicja obiektu budowlanego może oznaczać zmiany w podatku od nieruchomości

Już wkrótce wejdą w życie nowe uregulowania w zakresie prawa budowlanego. W dzienniku ustaw z 2015 r., poz. 443 opublikowano ustawę z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, która zacznie obowiązywać od 28 czerwca br..

Zasadniczym celem nowelizacji jest wprowadzenie regulacji upraszczających proces budowlany. Niemniej jednak zawiera ona przy tym również istotną zmianę w zakresie definicji obiektu budowlanego. Ze względu na istniejące w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych odwołania do przepisów Prawa budowlanego, zmiana ta może wpłynąć na zasady opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych dla celów opodatkowania podatkiem od nieruchomości używa się definicji obiektu budowlanego, która to definicja zawarta jest w art. 3 Prawa  budowlanego.

Obecnie zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego za obiekt budowlany uważa się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami oraz obiekt małej architektury. Z uwagi na taką definicję podatek od nieruchomości opłacany jest wyłącznie od powierzchni danej nieruchomości, zaś znajdujące się wewnątrz budynku lub budowli instalacje i urządzenia (stanowiące ich części składowe) nie są osobno opodatkowane. Wspomniana nowelizacja wprowadzi jednak w tym zakresie istotne zmiany. Zgodnie z nową definicją przed obiekt budowlany należało będzie rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Na pierwszy rzut oka zmiana nie wydaje się zbyt istotna, ponieważ nadal za obiekt budowlany będzie się uznawać budynek, budowlę oraz obiekt małej architektury. Szczegółowa analiza nowej definicji prowadzi jednak do wniosku, że jej zakres będzie węższy niż obecnie. W nowym brzmieniu nie znajdziemy sformułowania „całości techniczno-użytkowej”, w przepisie pojawia się zaś nowa przesłanka dotycząca „zapewnienia możliwości użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem”. Należy zauważyć, że przesłanka ta ma charakter uznaniowy, co oznacza, że stwierdzenie jej spełnienia w danym stanie faktycznym będzie zależało wyłącznie od organu podatkowego.

Mając na uwadze wskazane powyżej zmiany w definicji obiektu budowlanego, istnieje pewne ryzyko, iż organy podatkowe będą opodatkowywać odrębnie od budynku urządzenia znajdujące się w budynkach, które nie są niezbędne do użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Organy mogą bowiem uznać, że takie urządzenia stanowią oddzielne budowle.

Z uwagi na to, że ww. przepisy nie weszły jeszcze w życie trudno stwierdzić w jakim kierunku zmierzać będzie ich interpretacja przez organy podatkowe. Niewykluczone jest jednak, że nowelizacja przepisów zostanie wykorzystana przez fiskusa do próby zwiększenia obciążeń podatkowych w tym zakresie.