Karty podarunkowe na Święta – zwolnione z PIT do 1000 zł
Karta podarunkowa jest świadczeniem pieniężnym, które może korzystać ze zwolnienia od podatku PIT w ramach limitu 1000 zł świadczeń finansowanych ze środków pieniężnych funduszu socjalnego.
Jedną z form wsparcia socjalnego, możliwą do finansowania ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, jest pomoc materialna dedykowana pracownikom oraz członkom ich rodzin. Pomoc materialna może mieć formę pieniężna lub rzeczową.
Przekazana dla dzieci pracowników karta prezentowa (upominkowa) jest formą pomocy pieniężnej, która może korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o PIT. O tym można przeczytać w przykładowej interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z dnia 14 października 2025 r., znak: 0113-KDIPT2-3.4011.741.2025.1.GG.
W interpretacji tej czytamy, że jeden z pracodawców, w związku z finansowaniem działalności socjalnej, postanowił z okazji Świąt Bożego Narodzenia przekazać pracownikom posiadającym dzieci świadczenie rzeczowe w postaci kart podarunkowych (przedpłaconych) do określonej sieci sklepów. Wartość kart podarunkowych została zróżnicowana ze względu na kryterium dochodowe i liczbę posiadanych dzieci.
Pracodawca sformułował pytanie: czy jako płatnik zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłacanych pracownikom, może zastosować do wartości kart podarunkowych (przedpłaconych) wręczonych pracownikom zwolnienie od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 u.p.d.o.f., traktując wymienione karty podarunkowe jako świadczenie pieniężne?
Dyrektor KIS wskazał, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1 000 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.
Jak wynika z cytowanego przepisu, skorzystanie ze zwolnienia możliwe jest, jeżeli są spełnione łącznie następujące przesłanki:
- świadczenie otrzymuje pracownik (przy czym świadczenie dla dziecka pracownika jest świadczeniem dla pracownika),
- świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej określonej w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,
- świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub świadczenia pieniężnego,
- źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych.
W uzasadnieniu interpretacji wskazano, że karta przedpłacona to swoisty rodzaj karty płatniczej. Wydawana jest bez konieczności posiadania rachunku osobistego w banku, nie jest też przyznawany jej użytkownikowi kredyt. Rolą tych kart jest zapewnienie użytkownikowi karty (np. pracownikom) środków pieniężnych, bez konieczności wydawania (posiadających formę materialną) znaków pieniężnych (np. banknotów) lub znaków legitymacyjnych. Z technicznego punktu widzenia karta przedpłacona jest bardzo zbliżona do karty debetowej. Zatem kartę taką należy, co do zasady, uznać za świadczenie pieniężne z uwagi na jej zaklasyfikowanie, jako instrumentu dostępu do określonych wartości pieniężnych, co finalnie umożliwia regulowanie zobowiązań pieniężnych.
W konsekwencji, dyrektor KIS wskazuje, że świadczenie w postaci kart przedpłaconych stanowi dla pracowników przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie wartość świadczenia w postaci kart przedpłaconych - przekazanych pracownikom - których źródłem finansowania będą środki zakładowego funduszu świadczeń socjalnych korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych określonego w art. 21 ust. 1 pkt 67 ww. ustawy do wysokości kwoty obowiązującego w roku podatkowym limitu.
Dodatkowo na uwagę zasługuje zastrzeżenie, że limit zwolnienia ustalony przez ustawodawcę w art. 21 ust, 1 pkt 67 ustawy o PIT jest jeden i dotyczy wszystkich świadczeń wypłacanych w danym roku z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i funduszy związków zawodowych, niezależnie od tego, w ilu zakładach dany pracownik jest zatrudniony i od ilu podmiotów uprawnionych (pracodawców i związków zawodowych) otrzymuje świadczenia z ww. funduszy. Innymi słowy, jeśli ze wszystkich zakładów pracy, łącznie pracownik otrzyma więcej niż określony przez ustawodawcę limit kwotowy, to nadwyżka ponad tę kwotę podlega u niego opodatkowaniu. Przy czym ustawodawca nie nałożył na podmiot (pracodawcę lub związek zawodowy) wypłacający świadczenia z funduszy wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązku monitorowania, czy pracownik uzyskał już w roku podatkowym ww. świadczenia od innego świadczeniodawcy.
