Koszty wynajmu obiektu zastępczego nie powinny powiększać wartości początkowej modernizowanego środka trwałego

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 29 października 2015 roku (IBPB-1-3/4510-273/15/AB), odniósł się do problematyki zaliczania niektórych wydatków związanych z ulepszeniem środka trwałego do jego wartości początkowej.

Spółka dokonywała inwestycji polegającej na przebudowie, rozbudowie i termomodernizacji budynku administracyjnego. W ramach inwestycji były realizowane roboty budowlane, instalacyjne, elektryczne oraz wykonanie infrastruktury podziemnej i naziemnej. W związku z szerokim charakterem inwestycji, nie było możliwe korzystanie z budynku w czasie trwania prac budowlanych. Dlatego spółka podjęła decyzję o wynajmie budynku tymczasowego. Konieczne było poniesienie dodatkowych kosztów związanych z przeniesieniem biura (zapłata czynszu za najem budynku, koszty związane z poinformowaniem klientów i kontrahentów o nowej siedzibie itp.).

Pytanie spółki dotyczyło tego, czy wszystkie wydatki związane z przebudową, rozbudową oraz termoizolacją budynku administracyjnego stanowią koszty wytworzenia środka trwałego, a przez to podlegają zaliczeniu do kosztów podatkowych poprzez odpisy amortyzacyjne.

Organ w interpretacji wskazał, że nie wszystkie wydatki poniesione przez spółkę należy uznać za wydatki na ulepszenie istniejącego środka trwałego. Taki charakter mają wydatki związane z robotami budowlanymi, instalacyjnymi, elektrycznymi oraz wykonaniem infrastruktury podziemnej i naziemnej, których skutkiem będzie wzrost wartości użytkowej budynku. Te wydatki zwiększą wartość początkową środka trwałego i będą stanowiły koszty podatkowe poprzez odpisy amortyzacyjne.

Natomiast wydatki poniesione w związku z dzierżawą budynku tymczasowego, oraz koszty adaptacji pomieszczenia garażu na cele biurowe nie mogą zostać odniesione do wartości początkowej ulepszanego budynku. Organ wskazał, że poniesienie tych wydatków jest konieczne do przeprowadzenia inwestycji, ale ich stopień powiązania z inwestycją jest zbyt odległy, aby je uznać za wydatki zwiększające wartość początkową środka trwałego.  Wydatki te mogą zostać zaliczone do kosztów podatkowych bezpośrednio.