Nagroda z zysku kosztem podatkowym - kolejna pozytywna uchwała NSA

Nagrody z zysku wypracowanego przez spółki kapitałowe, wypłacone pracownikom mogą stanowić koszt podatkowy. Możliwość zaliczenia wypłaconych pracownikom nagród z zysku do kosztów podatkowych, po raz drugi, została potwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjnych w drodze uchwały podjętej przez poszerzony siedmioosobowy skład (uchwała NSA z 1 lutego 2016 r., syg. akt II FPS 5/15).

NSA uznał, że nagrody wypłacone z zysku wypracowanego w poprzednim roku są kosztem podatkowym. Tym samym potwierdził pogląd wyrażony w poprzedniej uchwale (Uchwała NSA z 22 czerwca 2015 r. (II FPS 3/15)). Sąd wskazał, że nagroda jest świadczeniem pracowniczym i ma ona inny charakter niż dywidenda. Celem nagrody jest bowiem właściwa motywacja pracowników, co powinno się przełożyć na przyszłe przychody spółki. Dlatego też może ona stanowić koszt podatkowy. Dla pracowników nagroda ta stanowi przychód ze stosunku pracy. Od wypłaconej nagrody spółka jest zobowiązana do poboru składek ZUS oraz zaliczek na podatek dochodowy.

Czym innym jest natomiast prawo do udziału w zysku spółki. Jest to bowiem podstawowe prawo majątkowe przysługujące wspólnikom (akcjonariuszom) z powodu samego faktu posiadania akcji (udziałów) danej spółki, czyli bycia jej współwłaścicielem. Wypłata z zysku została wyłączona z wydatków, które mogą stanowić koszty podatkowe (art. 16 ust. 1 pkt 38 CIT).

Należy podkreślić, że kwota nagród wypłaconych z zysku nie należy do wydatków, które w myśl ustawy nie stanowią kosztów podatkowych. Kosztu podatkowego nie mogą jednak stanowić składki na ubezpieczenie społeczne finansowane przez pracodawcę (art. 16 ust. 1 pkt 40 CIT).

Sąd wskazał również, że osiągnięty zysk jest pojęciem normatywnym. Stanowi on źródło środków finansowych spółki i z tego powodu spółka ma prawo nim dysponować, także przeznaczając na nagrody dla pracowników. Nie można bowiem pozbawić spółki prawa do dysponowania kwotą zysku zatrzymanego po wypłacie dywidendy. Stanowi on bowiem źródło finansowania bieżącej działalności spółki. Część z tego zysku może zostać przeznaczona również na wypłatę nagród dla pracowników.

Wskazana uchwała jest już drugą uchwałą, która ma na celu ujednolicenie orzecznictwa. Początkowo bowiem sądy administracyjne wskazywały prawidłowość decyzji organów podatkowych, wykazując podobieństwo między nagrodą a dywidendą. W roku 2014 zaczęła się kształtować druga linia orzecznicza (Wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 2014 r. (II FSK 1220/12)). Sąd wskazał w nim, że zysk stanowi dla spółki źródło finansowania swojej działalności. Uchwała z czerwca 2015 potwierdzała związek wypłaty nagrody z możliwością uzyskania przychodów przez spółkę. W październiku jednak jeden ze składów sędziowskich powziął wątpliwość co do prawidłowości tamtej uchwały (Postanowienie NSA z dnia 13 października 2015 (II FSK 3069/13)). Na podstawie art. 269 § 1 p.p.s.a. sprawa została skierowana do składu siedmiu sędziów, czego efektem jest niniejsza uchwała.