Rozliczanie w czasie wydatków dla celów rachunkowych nie determinuje ich kwalifikacji podatkowej

Wydatki na przyłączenie do sieci energetycznej, remont środków trwałych czy opłatę wstępną z tytułu leasingu można rozliczać inaczej niż dla potrzeb bilansowych ? orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w trzech wyrokach z 1 kwietnia 2015 r. (II FSK 717/13, II FSK 841/13, II FSK 1604/13).

Wszystkie trzy wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczyły tej samej spółki, w zakresie wydatków na opłatę przyłączeniową do sieci energetycznej oraz wstępną opłatę leasingową, a także kosztów związanych z remontem środków trwałych. Wymienione koszty są kosztami pośrednimi, a więc takimi, których nie można przypisać do konkretnych przychodów. W myśl artykułu 15 ust. 4e ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto go w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku). Powyższe ujęcie jest jednak nieprecyzyjne, nie wiadomo bowiem czy chodzi tylko o moment technicznego wpisania kosztu do ewidencji, czy o sposób rozliczenia go zgodnie z prawem bilansowym.

Spółka zamierzała dla celów bilansowych koszty te rozliczać w czasie, natomiast dla celów podatkowych jednorazowo ? w dniu otrzymania faktury. Spółka planowała, że dla celów rachunkowych będzie je księgować jako rozliczenia międzyokresowe i rozliczać w ciągu 15 lat (opłata przyłączeniowa) bądź 5 lat (remont środków trwałych). Natomiast wstępną opłatę leasingową zamierzała uwzględnić w wartości początkowej środków transportu, a tym samym ? w odpisach amortyzacyjnych. Zdaniem Spółki zastosowanie metody rozliczania kosztów dla celów bilansowych nie wpływa na sposób rozliczenia kosztu podatkowego.

NSA wydał korzystne dla spółki wyroki we wszystkich trzech sprawach, potwierdzając jej stanowisko, że wymienione wydatki można rozliczyć dla celów podatkowych inaczej niż dla potrzeb bilansowych.