Rozliczenie zakupu walut wirtualnych w eCIT

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 8 sierpnia 2025 r. zn. 0114-KDIP2-2.4010.302.2025.1.IN potwierdził, że podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, osiągając dochody z odpłatnego zbycia walut wirtualnych opodatkowuje je na innych zasadach, niż obowiązujące w przypadku ryczałtu.
Spółka zainteresowana opodatkowaniem eCIT musi spełnić szereg wymagań wskazanych w art. 28j ust. 1 ustawy o CIT. Oprócz tych najbardziej popularnych, jak np. obowiązek zatrudnienia na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osób w przeliczeniu na pełne etaty, przez co najmniej 300 dni w roku podatkowym (lub ponoszenie miesięcznych wydatków stanowiących co najmniej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia na rzecz zatrudnionych na podstawie umowy innej niż umowa o pracę co najmniej 3 osób fizycznych) czy obowiązek posiadania prostej struktury udziałowej (zakaz posiadania przez spółkę opodatkowaną ryczałtem udziałów/ogółu praw i obowiązków w innej spółce), spółka objęta eCIT nie może osiągnąć więcej niż 50% przychodów w poprzednim roku podatkowym z działalności m.in. ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych.
Zasadą jest, że podatnik opodatkowany ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, określonych w art. 19 ustawy o CIT. W ustawie wyraźnie wskazano również, że takiego podatnika nie dotyczy podatek od przychodów z budynków, minimalny podatek dochodowy czy podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX). Podobnego zastrzeżenia ustawodawca nie poczynił natomiast w przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych (art. 22d ustawy o CIT).
W stanie faktycznym będącym przedmiotem wniosku, Wnioskodawca podkreślił, że wybrał opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek, zaś jego działalność skupia się na sprzedaży detalicznej prowadzonej przez domy sprzedaży wysyłkowej lub Internet. Spółka planowała reinwestować wypracowane nadwyżki finansowe poprzez nabywanie walut wirtualnych, w szczególności bitcoina. Celem Spółki była inwestycja o charakterze długoterminowym, ukierunkowana na akumulację aktywów z perspektywą ich przyszłego wzrostu wartości. Podatnik podkreślił także, że obrót kryptowalutami nie stanowi dominującego przedmiotu działalności, zaś w niektórych okresach przychody związane z inwestycjami w waluty wirtualne mogą przekroczyć 50% ogółu przychodów Spółki.
Wnioskodawca dążył do ustalenia, czy:
a) poniesienie wydatków na zakup walut wirtualnych nie będzie skutkować utratą prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (w przypadku uznania, że obrót kryptowalutami stanowi przychód ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych)
b) wydatki na zakup walut wirtualnych nie będą traktowane jako wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą.
Podatnik stwierdził, że skoro dochody ze sprzedaży walut wirtualnych są objęte szczególnymi zasadami opodatkowania przewidzianymi w art. 22d ustawy o CIT, ich uzyskiwanie nie wpływa na możliwość kontynuowania opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek, zaś samo ich nabywanie nie stanowi wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą. Stanowisko podatnika potwierdził DKIS.
W uzasadnieniu interpretacji indywidualnej DKIS powołał się na definicję waluty wirtualnej z ustawy z 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (do której to ustawy odsyła ustawa o CIT). W świetle wymienionej ustawy - waluta wirtualna nie jest instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Skoro więc waluta wirtualna nie jest instrumentem finansowym, nawet osiągnięcie progu 50% przychodów z ich obrotu nie będzie skutkować utratą prawa do opodatkowania eCIT.
DKIS potwierdził także, że wydatki poczynione na ich nabycie są w istocie wydatkami ukierunkowanymi na uzyskanie przychodu. Nie mogą więc być traktowane jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą.
Reasumując, spółka opodatkowana eCIT obowiązana jest do odrębnego rozliczenia dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych. Przychód w tym zakresie pojawi się w sytuacji, w której podatnik dokona wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną. Przychodem nie będzie więc np. wymiana bitcoina na inną kryptowalutę, będzie nim natomiast wymiana bitcoina lub innej kryptowaluty na PLN.
Charakterystycznym elementem opodatkowania dochodu z obrotu walutami wirtualnymi jest obowiązek wykazywania kosztów uzyskania przychodów, nawet w sytuacji, w której podatnik nie osiągnie przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych. Jeżeli więc podatnik będzie wyłącznie akumulować swój majątek, np. poprzez okresowe nabywanie walut wirtualnych, to tego rodzaju koszty wykazywać będzie w zeznaniu CIT-8.
Prawo bilansowe nie reguluje w sposób bezpośredni zasad ujmowania kryptoaktywów w księgach rachunkowych. Najbardziej logiczne wydaje się być uwzględnienie nabycia kryptowaluty jako inwestycji, odpowiednio krótkoterminowej (jeżeli zbycie aktywa ma nastąpić w ciągu 12 miesięcy) lub długoterminowej (jeżeli horyzont inwestycji przekracza 12 miesięcy).
Nabycie 1 bitcoina (BTC) w księgach rachunkowych za 272.972 zł można ująć w księgach rachunkowych jednostki na następujących kontach:
Wn „Inne inwestycje krótkoterminowe – BTC” 272 972 / Ma „Rachunek bankowy” 272 972.
Wycena takiego aktywa na dzień bilansowy uregulowana została w art. 28 ust. 1 ustawy o rachunkowości. W przypadku, gdy zakupioną walutę wirtualną klasyfikujemy jako:
a) inwestycję długoterminową - wycena następuje według ceny nabycia pomniejszonej o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości lub według wartości godziwej albo skorygowanej ceny nabycia - jeżeli dla danego składnika aktywów został określony termin wymagalności; wartość w cenie nabycia można przeszacować do wartości w cenie rynkowej, a różnicę z przeszacowania rozliczyć zgodnie z art. 35 ust. 4,
b) inwestycję krótkoterminową - wycena następuje według ceny (wartości) rynkowej albo według ceny nabycia lub ceny (wartości) rynkowej, zależnie od tego, która z nich jest niższa albo według skorygowanej ceny nabycia - jeżeli dla danego składnika aktywów został określony termin wymagalności, a krótkoterminowe inwestycje, dla których nie istnieje aktywny rynek, w inny sposób określonej wartości godziwej.