Sprzedaż nieruchomości wykorzystywanej uprzednio w działalności gospodarczej

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji podatkowej z dnia 04 lutego 2016 r. (ILPB1/4511-1-1533/15-2/IM) potwierdził, że przychód ze sprzedaży nieruchomości powstaje niezależnie od tego, czy dany składnik majątku był wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz, że sprzedaż nieruchomości następuje już po likwidacji działalności gospodarczej.

Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą do końca czerwca 2014 r. W 2006 r. nabył on spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego. W tym lokalu podatnik wykonywał działalność gospodarczą. Podatnik nie wprowadził powyższego składnika majątku do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, oraz nie dokonywał odpisów amortyzacyjnych. Aktualnie podatnik twierdził, że z tytułu zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu nie powstanie u niego przychód z działalności gospodarczej. 

Z powyższym stanowiskiem nie zgodził się organ podatkowy. Zdaniem organu w niniejszej sprawie -ponieważ lokal był używany do działalności gospodarczej - nie ma zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT (dotyczący opodatkowania odpłatnego zbycia nieruchomości dokonanego w ciągu 5 lat od końca roku podatkowego w którym została nabyta nieruchomość). Za przychody z działalności gospodarczej uznaje się natomiast przychody z odpłatnego zbycia składników majątku, które są środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi i podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych. Przychodem z działalności gospodarczej jest też odpłatne zbycie składników majątku, następujące po likwidacji działalności, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym nastąpiła likwidacja, do dnia sprzedaży nie minęło 6 lat. 

Zdaniem organu ustawa o PIT nie uzależnia możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków trwałych. Dany składnik majątku stanowi środek trwały ponieważ spełnia określone cechy (okres używania powyżej roku, oraz wykorzystanie do prowadzonej działalności), a nie dlatego że został ujęty w ewidencji. Inną sprawą jest natomiast możliwość zaliczania dokonywanych odpisów amortyzacyjnych do kosztów podatkowych – co jest możliwe tylko i wyłącznie dla składników majątku ujętych w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. 

W konsekwencji, zbycie składników majątku wykorzystywanych w działalności podlega opodatkowaniu ponieważ spełniają one ustawową definicję środka trwałego, który powinien podlegać ujęciu w ewidencji środków trwałych. Obowiązek podatkowy powstaje niezależnie od tego czy faktycznie dany składnik został wprowadzony do ewidencji przez podatnika, oraz czy były dokonywane odpisy amortyzacyjne.