Usługi turystyczne i lotnicze a podatek u źródła
W najnowszej interpretacji Dyrektor KIS odniósł się do kwestii opodatkowania u źródła wypłaty należności na rzecz pośredników turystycznych oraz przewoźników lotniczych. Nie każda płatność związana z zakupem biletów lotniczych lub organizacją podróży będzie skutkowała obowiązkiem poboru podatku u źródła. Inaczej należy jednak oceniać płatności dotyczące przewozów nierozkładowych lub czarterowych.
Zakres sprawy
Przedmiotem interpretacji indywidualnej z dnia 5 marca 2026 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.578.2025.1.AJ była sytuacja Spółki planującej rozszerzenie działalności o usługi obejmujące organizację zagranicznych wyjazdów w zakresie transportu lotniczego, zakwaterowania, transferów, wycieczek fakultatywnych oraz innych usług związanych z pobytem turystów poza terytorium Polski. Spółka rozważała współpracę z polskimi pośrednikami, ale także zagranicznymi agencjami pośredniczącymi, przewoźnikami lotniczymi oraz lokalnymi kontrahentami świadczącymi usługi turystyczne w państwach docelowych.
Wątpliwości dotyczyły tego, czy wypłacane wynagrodzenia będą objęte obowiązkiem poboru zryczałtowanego podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 10% przychodów podlegają m. in. przychody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera.
Płatności na rzecz pośredników
W zakresie płatności dokonywanych na rzecz polskich pośredników organ potwierdził prawidłowość stanowiska Spółki. Skoro wynagrodzenie wypłacane jest na rzecz podmiotów krajowych, które sprzedają bilety lotnicze lub świadczą usługi związane z odprawą pasażerów, nie dochodzi do wypłaty należności na rzecz zagranicznego przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej.
Sam fakt, że przewóz może być faktycznie wykonywany przez zagranicznego przewoźnika, nie przesądza jeszcze o powstaniu obowiązków płatnika po stronie Spółki. Dla zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT istotne jest bowiem nie tylko ekonomiczne powiązanie płatności z usługą lotniczą, lecz także to, czy płatność dokonywana jest z tytułu objętego tym przepisem i na rzecz właściwego podmiotu, tj. zagranicznego przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej.
Podobnie organ ocenił część płatności na rzecz zagranicznych agencji pośredniczących, o ile dotyczą one usług rezerwacyjnych, agencyjnych, organizacyjnych lub pomocniczych, które nie mieszczą się w katalogu należności objętych opodatkowaniem u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Przewozy rozkładowe i nierozkładowe
Istotne znaczenie ma również rozróżnienie pomiędzy rozkładowym przewozem pasażerskim a przewozem nierozkładowym lub czarterowym.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT opodatkowaniu podlegają przychody uzyskane na terytorium Polski przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej. Przepis ten wyłącza jednak z zakresu opodatkowania przychody z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera.
Organ zgodził się, że zakup miejsc na regularnych rejsach, w tym w formule tzw. block seats, może korzystać z tego wyłączenia. W takim przypadku pasażerowie korzystają z przewozu rozkładowego, posiadają bilety, a przewóz wykonywany jest w ramach regularnej działalności przewoźnika.
Odmiennie organ ocenił jednak dedykowane (czarterowe) przeloty organizowane dla pasażerów Spółki. W takim przypadku, mimo że Spółka nie przejmuje kontroli nad samolotem, załogą ani trasą przelotu, świadczenie może zostać uznane za przewóz nierozkładowy. W konsekwencji płatności na rzecz zagranicznego przewoźnika mogą podlegać podatkowi u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
Usługi wykonywane za granicą
Korzystne dla podatników jest stanowisko organu dotyczące usług związanych z miejscem pobytu turystów. Chodzi w szczególności o zakwaterowanie, lokalne transfery, wycieczki fakultatywne, usługi przewodnickie, instruktorskie i opiekuńcze, wykonywane poza terytorium Polski. Dyrektor KIS uznał, że tego rodzaju świadczenia nie mieszczą się w katalogu należności wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. W konsekwencji ich nabywanie od zagranicznych kontrahentów nie powoduje obowiązku poboru podatku u źródła.
Istotne jest przy tym, że usługi te są faktycznie wykonywane poza Polską i dotyczą miejsca pobytu turystów. Nie mają one charakteru świadczeń doradczych, reklamowych, zarządczych, gwarancyjnych ani innych świadczeń podobnych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.
Wnioski
Analizowana interpretacja potwierdza, że w branży turystycznej nie można automatycznie utożsamiać każdej płatności związanej z przelotem pasażera z należnością objętą podatkiem u źródła. Każdorazowo należy zbadać, czy płatność dokonywana jest na rzecz zagranicznego przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, czy dotyczy przewozu rozkładowego, czy nierozkładowego, a także czy dane świadczenie mieści się w katalogu art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Szczególnej uwagi wymagają umowy określane jako „charter agreement”, „full charter agreement” lub „block seat agreement”. Sama nazwa umowy nie przesądza jeszcze o kwalifikacji podatkowej. Decydujące znaczenie ma rzeczywisty charakter świadczenia, w tym to, czy pasażer korzysta z rozkładowego przewozu lotniczego na podstawie biletu, czy też przewóz jest organizowany jako dedykowany lot nierozkładowy.
