Odliczenie VAT przy imporcie – możliwe także bez statusu właściciela towarów

Zgodnie z niedawną interpretacją indywidualną podatnik może odliczyć VAT z tytułu importu towarów również wtedy, gdy nie nabywa prawa własności do importowanych towarów. Takie stanowisko potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 23 czerwca 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.248.2026.2.RM.

Sprawa dotyczyła spółki, która zawarła z kontrahentem z Wielkiej Brytanii umowę o świadczenie usług wsparcia. W ramach współpracy spółka miała uczestniczyć w modelu logistycznym obejmującym przywóz do Polski części zamiennych, ich obsługę, pakowanie, wysyłkę, ekspedycję oraz magazynowanie. Części te miały być nabywane przez brytyjskiego kontrahenta od dostawców z Wielkiej Brytanii. Przez cały czas pozostawały one własnością kontrahenta. Polska spółka nie nabywała prawa do rozporządzania nimi jak właściciel.

Mimo braku własności towarów, to właśnie polska spółka miała występować w zgłoszeniu celnym jako zgłaszający, bezpośrednio albo przez przedstawiciela celnego działającego w jej imieniu. W konsekwencji na spółce miały ciążyć obowiązki importowe, w tym obowiązek rozliczenia podatku VAT z tytułu importu. Wątpliwość dotyczyła tego, czy w takich okolicznościach spółka będzie uprawniona do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z importu, skoro towary nie staną się jej własnością.

Dyrektor KIS potwierdził, że przywóz towarów z Wielkiej Brytanii na terytorium Polski stanowi import towarów w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy o VAT. Dla oceny prawa do odliczenia nie przesądza natomiast sam tytuł prawny do towarów. Kluczowe jest to, czy podatnik jest podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku z tytułu importu oraz czy importowane towary są wykorzystywane do czynności dających prawo do odliczenia.

W analizowanej sprawie import części zamiennych był elementem modelu świadczenia usług wsparcia na rzecz kontrahenta. Spółka nie sprowadzała towarów dla celów prywatnych ani w oderwaniu od prowadzonej działalności gospodarczej. Towary były niezbędne do wykonania czynności objętych umową, a koszt podatku importowego miał wpływać na kalkulację wynagrodzenia należnego od kontrahenta. Organ zwrócił uwagę, że kwoty otrzymywane przez usługodawcę w związku ze świadczoną usługą wchodzą do podstawy opodatkowania zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Dodatkowo, ponieważ kontrahent spółki był podatnikiem podatku od wartości dodanej z siedzibą w Wielkiej Brytanii i nie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej uczestniczącego w nabywaniu usług, zastosowanie znalazła ogólna zasada z art. 28b ustawy o VAT. Zgodnie z nią miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest co do zasady miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej. W rezultacie usługi wykonywane przez polską spółkę nie podlegały opodatkowaniu VAT w Polsce.

Nie oznaczało to jednak utraty prawa do odliczenia podatku naliczonego. Dyrektor KIS odwołał się do art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT. Przepis ten przewiduje, że podatnik może odliczyć podatek naliczony związany z dostawą towarów lub świadczeniem usług poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności były wykonywane w Polsce, a podatnik posiada dokumenty potwierdzające związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

W praktyce oznacza to, że usługi nieopodatkowane w Polsce ze względu na miejsce ich świadczenia mogą nadal dawać prawo do odliczenia VAT naliczonego. Warunkiem jest jednak zachowanie związku z działalnością, która co do zasady miałaby charakter opodatkowany, gdyby była wykonywana na terytorium kraju. W omawianej sprawie warunek ten został spełniony, ponieważ usługi wsparcia świadczone przez spółkę miały charakter działalności gospodarczej objętej VAT, a brak opodatkowania w Polsce wynikał wyłącznie z reguł ustalania miejsca świadczenia.

Interpretacja ma praktyczne znaczenie dla podmiotów działających w analogicznych modelach. Pokazuje ona, że brak własności towarów nie powinien automatycznie wyłączać prawa do odliczenia VAT importowego. Decydujące jest gospodarcze powiązanie importu z czynnościami wykonywanymi przez podatnika oraz prawidłowe udokumentowanie tego związku.

Podatnicy stosujący podobne modele powinni jednak zwrócić szczególną uwagę na okoliczności towarzyszące przeprowadzanym transakcjom - treść umów, sposób kalkulacji wynagrodzenia oraz posiadany dokumentację. Należy pamiętać, że niniejsza interpretacja odnosi się do specyficznego stanu faktycznego i w przypadku wątpliwości warto wystąpić z własnym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.