Rozliczenie VAT w przypadku skonta

Możliwość uzyskania skonta ma na celu zmotywowanie nabywcy do wcześniejszej zapłaty. Czasem jednak, obok korzyści w postaci tańszych zakupów po stronie kupującego oraz otrzymaniem pieniędzy po stronie sprzedawcy, może pojawić się również problem z rozliczeniem VAT.

Z punktu widzenia dostawcy mogłoby się wydawać, że w myśl art. 29a ust. 7 pkt 1 ustawy o VAT w przypadku udzielenia skonta, kwota tego skąd inąd rabatu nie wchodzi do podstawy opodatkowania, a w konsekwencji dostawca nie musi rozliczać VAT przypadającego na skonto już bez dodatkowych formalności. Niestety tak optymistycznego stanowiska nie potwierdzają dalsze przepisy ustawy o VAT, które wymagają udokumentowania rabatów i innych obniżek cen fakturą korygującą. Korektę taką natomiast z zasady można rozliczyć dopiero po uprzednim uzyskaniu potwierdzenia jej odbioru.  Takiego sposób rozliczenia skonta po stronie dostawcy oczekują też organy podatkowe, tj. najpierw należy wystawić fakturę obejmującą pełną należność, po uzyskaniu zapłaty w terminie uprawniającym do skonta (dodajmy, że zapłaty pomniejszonej już o skonto) należy udokumentować skonto fakturą korygującą – a po uzyskaniu potwierdzenia odbioru – ująć korektę w ewidencji, czyli zmniejszyć należny podatek o kwotę przypadającą na skonto (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 20.06.2014 r., sygn. IBPP2/443-280/14/ICz)

Popatrzmy na kwestię rozliczenia skonta od strony nabywcy. Tutaj pamiętamy, że przepisy ustawy o VAT warunkują odliczenie podatku z faktury wcześniejszym powstaniem obowiązku podatkowego. Tym samym prawo do odliczenia u nabywcy jest powiązane z obowiązkiem zapłaty VAT przez dostawcę. W każdym bądź razie, z zasady nabywca nie może odliczyć więcej VAT (ani też wcześniej), niż dostawca zobowiązany jest zapłacić. W przypadku skonta, mając na względzie stanowisko prezentowane przez organy podatkowe pojawia się mała niekonsekwencja. Od dostawcy przy wystawieniu faktury przed otrzymaniem zapłaty wymaga się, aby opiewała ona na pełną należność oraz oczekuje się zapłaty odpowiednio pełnej kwoty VAT.

Z kolei nabywca, który otrzyma taką fakturę i ureguluje ją w terminie uprawniającym do skonta, może odliczyć VAT jedynie w odniesieniu do faktycznie zapłaconej kwoty. Jak wyjaśnia Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lipca 2014 r., (sygn. ITPP3/443-193/14/AT), w przypadku, gdy podatnik otrzyma fakturę i ureguluje ja z uwzględnieniem przysługującego mu skonta w tym samym okresie, w rozliczeniu za ten okres może odliczyć VAT jedynie w wysokości przypadającej na zapłaconą (pomniejszona o skonto) kwotę.

Z kolei w sytuacji otrzymania faktury i dokonania zapłaty w dwóch różnych okresach, podatnik może odliczyć pełną kwotę VAT z faktury w okresie otrzymania. Jednakże w późniejszym okresie, w którym zapłaci za fakturę z uwzględnieniem skonta, powinien odpowiednio pomniejszyć odliczenie, bez względu na to, czy dostawca wystawi i prześle my korektę dokumentującą skonto, czy też tego nie uczyni.

Organy podatkowe oczekiwałyby zatem od dostawcy rozliczenia skonta de facto na zasadach obowiązujących przy „zwykłym” rabacie udzielanym po transakcji, podczas gdy nabywca analogii w tym zakresie stosować nie powinien.