Korekta kosztów w związku z dotacją budzi wątpliwości - będzie uchwała

Za podatkowe koszty uzyskania przychodów nie mogą zostać uznane wydatki i koszty bezpośrednio sfinansowane z dotacji, która jest zwolniona z podatku CIT. Pojawiają się jednak wątpliwości, czy w sytuacji, gdy podatnik zaliczył do kosztów podatkowych wydatki, a następnie otrzymał zwrot takich wydatków w formie dotacji, zobowiązany jest do wstecznej korekty kosztów.

Organy podatkowe uznają, że skoro podatnik otrzymał zwrot wydatków w postaci dotacji, które uprzednio zaliczył do kosztów podatkowych, to powinien wyłączyć z kosztów podatkowych odpowiednią część takich wydatków. Zdaniem organów podatkowych, korekty należy dokonać wstecz. Oznacza to, iż podatnik jest zobowiązany do zapłaty odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej.

Odmienne stanowisko prezentują niekiedy sądy administracyjne. W wyroku z dnia 25 lutego 2015 r. (II FSK 221/13) Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w przypadku otrzymania dopłaty lub innego typu zwrotu nakładów na środki trwałe (np. dotacji, subwencji) konieczne jest wyłączenie odpowiedniej części odpisów amortyzacyjnych z kosztów uzyskania przychodów. Brak jest jednak podstaw do wstecznego odnoszenia skutków podatkowych otrzymanej dopłaty na środek trwały w kontekście wysokości dokonywanych odpisów amortyzacyjnych. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 3 kwietnia 2014 r. (I SA/Sz 1486/13), uznając iż przepis art. 16 ust. 1 pkt 58 u.p.d.o.p., który obliguje do wyłączenia począwszy od momentu otrzymania dofinasowania z kosztów uzyskania przychodów tej części wydatków, która odpowiada wartości otrzymanego dofinansowania należy interpretować w ten sposób, że korekty należy dokonać w miesiącu otrzymania tych środków przez zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów.

Bark przepisów określających datę korekty kosztów w związku z otrzymaniem dotacji rodzi wątpliwości interpretacyjne. Niejasność znaczenia przepisu pogłębiają odmienne stanowiska organów podatkowych oraz sądów administracyjnych. W celu rozstrzygnięcia rozbieżności, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 czerwca 2015 r. (II FSK 1499/13) przedstawił składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości. Podjęta uchwała powinna stanowić podstawę do podjęcia decyzji przez podatników.