Nagrody wypłacane z zysku stanowią koszt podatkowy

Uchwałą z dnia 22 czerwca 2015 roku (II FSP 3/15) Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę, zgodnie z którą nagrody wypłacane z zysku pracownikom mogą stanowić podatkowy koszt uzyskania przychodów. W ten sposób NSA rozstrzygnął zagadnienie, które budziło poważne wątpliwości oraz powodowało rozbieżności w orzecznictwie.

Uchwała potwierdza linię orzeczniczą, która wykształciła się w ostatnim czasie (wyrok z dnia 29 IV 2014 r. sygn. II FSK 1220/12 oraz wyrok z dnia 3 XII 2014 r. sygn. II FSK 3618/13). W wyrokach tych NSA uznał, że świadczenia wypłacone pracownikom z zysku należy kwalifikować jako wynagrodzenie ze stosunku pracy i nie można ich porównywać z wypłatami dywidendy. Źródło finansowania tych świadczeń nie dyskwalifikuje możliwości zaliczenia ich do kosztów podatkowych ze względu na konstrukcję podatku dochodowego. Nie istnieje przepis, który wykluczałby możliwość finansowania wydatków należących do kosztów podatkowych z zysku uzyskanego w latach poprzednich.

Skład siedmiu sędziów nie podzielił odmiennego poglądu, zgodnie z którym dywidenda, czyli dochód po opodatkowaniu, nie może stanowić podatkowego kosztu uzyskania przychodu.

Podjęta uchwała umożliwia podatnikom nie tylko zaliczenie do kosztów podatkowych nagród wypłacanych w bieżącym roku, ale jest również podstawą do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty za lata poprzednie. Co do zasady, organ podatkowy nadal może odmówić stwierdzenia nadpłaty lub wydać negatywną interpretację. Jednak w przypadku skierowania sprawy na drogę sądową, skład orzekający będzie związany treścią tej uchwały, przez co będzie zobowiązany do wydania korzystnego dla podatnika rozstrzygnięcia. Wydaje się, iż tylko podjęcie odmiennej uchwały przez NSA może być podstawą do wydania niekorzystnego orzeczenia przez sąd administracyjny.