Autor: Agata Paul

Gdy osoba odchodząca na emeryturę dostanie na pożegnanie od pracodawcy upominek rzeczowy, to otrzymuje nieodpłatne świadczenie.Więcej w Rzeczpospolitej: Długopis to przychód pracownika, ale kwiaty już nie, Rzeczpospolita, 4.05.2015

Z podatkowego punktu widzenia inaczej należy potraktować sytuację, w której wierzyciel umarza już naliczone odsetki, a inaczej rezygnację z obciążenia nimi dłużnika.Więcej w Dzienniku Gazeta Prawna:Brak obowiązku zapłaty to przychód podatkowy, (Dziennik Gazeta Prawna, 27.04.2015)

Konwersja wierzytelności na kapitał zakładowy - niezależnie od jej kwalifikacji dokonanej na gruncie prawa cywilnego, tj. jako potrącenia, nowacji, przelewu wierzytelności, czy też zwolnienia z długu - zawsze będzie związana z wniesieniem do spółki wkładu niepieniężnego.

Na mocy ustawy z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym, obowiązującej od dnia 1 stycznia 2014 r. spółki komandytowo-akcyjne stały się podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.

Wniosek taki można wywieźć z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2014 r. (II FSK 1094/2012).

Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 czerwca 2014 r. II FSK 1799/12. W stanie faktycznym będącym przedmiotem analizy sądu podatnik będący bankiem wystąpił z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej, w którym wskazał, że jego kontrahent zaprzestał regulowania swoich zobowiązań wynikających z umów opcji walutowych oraz "forwardów walutowych", niemniej jednak wykonywał w dalszym ciągu swoje zobowiązania wynikające z umów kredytowych. Z uwagi na niewypłacalność kontrahenta w trybie postępowania upadłościowego zawarto układ, który został zatwierdzony postanowieniem sądu rejonowego. Na mocy układu część wierzytelności uległa tzw. konwersji na akcje kontrahenta. Z układu wynikało m.in., że "konwersja wierzytelności na nowe akcje nastąpi poprzez podwyższenie kapitału klienta i emisje nowych akcji na pokrycie których wierzyciele wniosą wkłady pieniężne, których zapłata następuje poprzez, dokonane mocą układu, wzajemne potrącenie wierzytelności klienta o wniesienie wkładu pieniężnego z podlegającą konwersji wierzytelnością wierzycieli".

W wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. (K 7/13) Trybunał Konstytucyjny uznał, że art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 3 w związku z art. 11 ust. 2-2b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, rozumiane w ten sposób, że „inne nieodpłatne świadczenie” oznacza wyłącznie przysporzenie majątkowe o indywidualnie określonej wartości, otrzymane przez pracownika, są zgodne Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.

W praktyce obrotu gospodarczego niejednokrotnie zdarza się sytuacja, gdy budowla będąca środkiem trwałym zostaje ulepszona przez osobę trzecią. Na gruncie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) - dalej jako „ustawa o p.d.o.p.”,  takie ulepszenie może być uznane za tzw. inwestycję w obcym środku trwałym (art. 16 a ust. 2 pkt 1 ustawy o p.d.o.p.), podlegającą amortyzacji u osoby trzeciej, która dokonała nakładów.

Problemem dopuszczalności zawarcia kolejnej umowy na okres próbny budził liczne wątpliwości w doktrynie. Kwestię przedmiotową rozstrzygnął Sąd Najwyższy w wyrok z dnia 4 września 2013 r. (II PK 358/12).