Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się do skutków wydania decyzji organu II instancji po upływie terminu przedawnienia (Wyrok NSA z 24.09.2015 r. sygn. akt II FSK 2608/13).

Od początku 2016 roku wchodzi w życie ustawa z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej. Ustawa ta podtrzymuje dotychczasową zasadę, że niektóre podmioty o istotnym znaczeniu gospodarczym i społecznym będą obsługiwane przez innego naczelnika urzędu skarbowego, niż wynikający z właściwości miejscowej.

Kwestią zakresu odpowiedzialności solidarnej małżonków i wynikających z tego konsekwencji na gruncie prawa podatkowego zajmował się ostatnio WSA w Łodzi.

Organowi podatkowemu przysługuje prawo do ustalania właściwego zamiaru stron, jaki chcieli nadać dokonanej przez nich czynności. Podatnik nie może bowiem, pod pozorem jednej czynności prawnej dokonywać innej czynności, która miałaby inną kwalifikację w prawie podatkowym. Tym zagadnieniem zajmował się ostatnio WSA w Gliwicach.

Ustawa z dnia 10 lipca 2015 r. o administracji podatkowej wprowadza nową, dotychczas nieznaną podatnikom instytucję – tzw. asystenta podatnika.

Zaległością podatkową jest nie tylko niezapłacony w terminie podatek, ale również zaliczka na podatek lub rata podatku. W przypadku złożenia prawnie skutecznej korekty wraz z jej uzasadnieniem oraz wpłaty zaległości podatkowej w terminie 7 dni, odsetki są obniżane do 75% stawki podstawowej. 

 Ogólną zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest zakaz orzekania przez sąd na niekorzyść strony skarżącej. Uzasadnieniem wprowadzenia zakazu orzekania na niekorzyść skarżącej jest uniknięcie sytuacji, w której strona nie zaskarża decyzji obawiając się o jeszcze bardziej niekorzystne rozstrzygnięcie. Jedynym wyjątkiem w tym zakresie jest prawo wydania przez sąd administracyjny orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, jeżeli występuje naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Analizując interpretacje indywidualne Ministra Finansów można zauważyć, iż podatnicy często w jednym wniosku przedstawiają kilka stanów faktycznych lub złożony stan faktyczny. Wydając interpretacje indywidualne organy podatkowe niekiedy w odpowiedzi na jeden wniosek wydają kilka interpretacji indywidualnych. Interpretacje zawierają sformułowania np. w zakresie pytania nr x lub stanu faktycznego y została wydana odrębna interpretacja o sygnaturze xyz. Zdarza się jednak, że organ podatkowy w jednej interpretacji uznaje stanowisko wnioskodawcy w pewnej części za prawidłowe, a w pewnej części za nieprawidłowe.

Analizując interpretacje indywidualne Ministra Finansów, można zauważyć występujące zmiany linii orzeczniczych. Często zdarza się, że organy podatkowe prezentują jednolite stanowisko do pewnego momentu, po czym wydają szereg interpretacji pozostających w opozycji do dotychczas wydawanych. Taka sytuacja miała miejsce chociażby w przypadku rozliczania w czasie kwoty czynszu inicjalnego przy umowie leasingu czy zwolnienia z podatku dochodowego kwot umorzonych zobowiązań z WFOŚiGW. Dostrzegając możliwość uzyskania korzystanego stanowiska w swojej sprawie, podatnicy rozważają ponowne wystąpienie z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej. Powstają jednak wątpliwości, czy może być wydana kolejna interpretacja zainteresowanemu, który uprzednio uzyskał już interpretację w analogicznym stanie faktycznym.